സംഭവം വളരെ രസകരമാണ്. ഇന്നലെ രാവിലെ എഴുന്നേറ്റപ്പോള് ഞാനെന്റെ പേരു മറന്നു. സ്വന്തം പേരു മറന്നുകൊണ്ട് ഒരാള്ക്ക് എത്രസമയം ജീവിക്കാന് കഴിയും? ഞാനുടനെതന്നെ ഒരു സുഹൃത്തിനെ ഫോണില് വിളിച്ചു:
"ഇപ്പോള് എന്താണ് നിന്റെ ഫോണില് എഴുതി കാണിച്ചത്?"
"നിന്റെ പേര്, അല്ലാതെന്ത്?":ഉറക്കച്ചടവോടെ സുഹൃത്തിന്റെ മറുപടി.
"കൃത്യമായി എന്താണ് എഴുതിക്കാണിച്ചതെന്നു പറയൂ.."
അവള് കൃത്യമായി തന്നെ ഉത്തരം തന്നു.
"നിനക്കെന്റെ പേര് ശരിയായി അറിയുമോ എന്നറിയാന് വേണ്ടി വിളിച്ചതാണ്."
അവളുടെ മറുപടി കേള്ക്കാന് താല്പര്യമില്ലാത്തതിനാല് ഞാന് കോള് നിര്ത്തി. എനിയ്ക്കല്പം ആശ്വാസമായി. എന്റെ പേര് മറ്റെന്തെങ്കിലും ആയിരുന്നെങ്കില് എനിയ്ക്കെന്തെങ്കിലും മാറ്റമുണ്ടാകുമായിരുന്നോ? തീര്ച്ചയായും ഇല്ല. എപ്പോള് വേണമെങ്കിലും പേരു മാറ്റാമല്ലോ.
അപ്പോള് പേരില് വലിയ കാര്യമൊന്നുമില്ല. ഇത്രയും മനസ്സിലായാല് എനിയ്ക്ക് സന്തോഷമാകേണ്ടതാണ്. എന്നാല് എന്തോ മനസ്സിനെയിട്ടുലയ്ക്കുന്നു. സംഭവം കൂടുതല് രസകരമാണ്. എന്റെ രൂപം എങ്ങനെയെന്നുള്ളത് ഞാന് മറന്നിരിക്കുന്നു. റൂമില് കണ്ണാടിയില്ല. അടുത്ത റൂമുകളിലെ സുഹൃത്തുക്കള്ക്കും കണ്ണാടിയില്ല. ഭയങ്കര പിശുക്കന്മാര് തന്നെ. ഒരു കണ്ണാടി വാങ്ങി വെച്ചാലെന്താണ്? ഞാന് വാഷ്റൂമില് പോയി കണ്ണാടി നോക്കി. എനിയ്ക്ക് കൂടുതല് ആശ്വാസമായി. പക്ഷെ, ഈ രൂപത്തിനും മാറ്റം വരാമല്ലോ? ഒരു അപകടത്തില്പെട്ട് മുഖം നഷ്ടപ്പെട്ടതിനു വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം മറ്റൊരാളുടെ മുഖം വെച്ച ഒരാളുടെ വാര്ത്ത കഴിഞ്ഞ ദിവസം പത്രത്തില് വായിച്ചതേയുള്ളൂ. അപ്പോള് രൂപവും ഞാനുമായി വലിയ ബന്ധമൊന്നുമില്ല. അപ്പോള് പിന്നെ എന്തുമായാണ് എന്റെ ബന്ധം? ഓര്മയും ബുദ്ധിയും നഷ്ടപ്പെട്ടാലും ഒരാള് അയാളല്ലാതായി മാറുന്നില്ല. മാത്രമാല്ല, ഓരോ നിമിഷവും ഇതെല്ലാം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നുമുണ്ട്. അപ്പോള് പിന്നെ എന്റേതെന്നു പറയാന് എന്റെ ശരീരത്തിലൊന്നുമില്ല. ഇത് അത്ഭുതകരം തന്നെ. മാത്രമല്ല, ഞാനെന്താനെന്നുള്ള കുഴഞ്ഞുമറിഞ്ഞ പ്രശ്നം ബാക്കിയാണ്. ഇങ്ങനെ രസകരമായ സംഭവങ്ങള് അത്ഭുതകരമായ നിരീക്ഷണങ്ങളിലേയ്ക്കും കുഴഞ്ഞു മറിഞ്ഞ പ്രശ്നങ്ങളിലേയ്ക്കും കൊണ്ടെത്തിച്ചാല് ഞാനെന്തു ചെയ്യാനാണ്?
